این تقدیم به اونایی که یه یاربی وفا دارند:

 

 

روز آشنایی مون رو تن یه درخت بید

 

 

یار بی وفای من عکس دو تا دل رو کشید

 

 

گفت یکی از این دلها فدای اون یکی میشه

 

 

عاقبت کشت دلمو تا که به آرزوش رسید

 

 

 

 

 

اینم تقدیم به مهدی خودم :   همسفر قسمت من

 

 

 

یه نفر میاد که دلم داره هواش

 

 

تو گوش دلم پیچیده زنگ صداش

 

 

خورشید نگاش اگه نتابه تو شب سیامون

 

 

در قطب ظلمت یخ آجين ميشه كوير دلامون

 

 

آه اگه نياد اوني كه اسمش رو لب بهاره

 

 

اوني كه اسمش آخرين برگ باغ انتظاره

 

 

بي تو در تقدير مردابه دلم

 

 

خسته تر از روح گردابه دلم

 

 

تو بيا كه آخرين برگ مني

 

 

آرزوي لحظه مرگ مني

 

 

تو بيا كه خسته ام     ز جهان گسسته ام

 

 

 

اي كه اسم تو طلوع باور صبح

 

 

آه اگه نياي با خنده از در صبح

 

 

وقتي شب ميرسه ، مثل يه همزاد پير

 

 

تو گلوم ميشكنه فرياد دستمو بگير

 

 

 

|+| نوشته شده توسط فرزانه در سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 12:16 |